More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  ❤你想我。◕‿◕。我想你❤PhotosProfileFriendsMore Tools Explore the Spaces community

❤你想我。◕‿◕。我想你❤

9/4/2007

-*-ตามล่าป้าเปม ณ ศรีราชา ไปจนเกาะสีชัง-*-

::. Copyright @ กวีปิศาจ .::::. Copyright @ กวีปิศาจ .:: 

ยังมีภาคต่อให้ดูอย่างจุใจ เข้าไปได้ที่ http://thanakd.exteen.com/

*-* คิดถึงพวกแกว่ะ...รักนะจุ๊บจุ๊บ *-*

2/9/2007

a'-'a เรื่องราวของความรัก o'-'o


          กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว 
          มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน 
          ทั้งความสุข ความเศร้า ความรู้และอื่นๆ รวมทั้งความรัก
 

          วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่า เกาะกำลังจะจม 

          ดังนั้นทั้งหมดจึงเตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ 
          ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ 
          ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย

          เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้วความรักจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ
 
          ความรวยแล่นเรือผ่าน ความรวยตอบว่า... 
          “ไม่ได้หรอกฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันน่ะ เต็มไปด้วยทองและเงินแล้วมันไม่มีที่ให้คุณ
 

          ความรักจึงตัดสินใจจะถามความเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วยเรือลำงาม 

          “ความเห็นแก่ตัวช่วยฉันด้วย
 
         ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรักคุณน่ะเปียก อาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย
 
        
  ความเศร้าได้พายเรือผ่านมา
ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก 
          ความเศร้าตอบว่า
           “โอ้ความรักฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ” 

          ความสุขได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน 

          แต่เขาไม่ได้ยินแม้เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของความรัก เพราะมัวแต่กำลังสุข 

         
ทันใดนั้นมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมามานี่ความรักฉันจะรับคุณไปเอง” 
          เสียงนั้นเป็นของคนแก่คนหนึ่ง 
          ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมากจนลืมถามชื่อว่าใครเป็นผู้ใจดีคนนั้น 
          เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง คนแก่ก็จากไปตามทางของเขา 
          
          ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อคนแก่คนนั้นความรักจึงถามความรู้และคนแก่คนอื่นๆ 

          “ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉันความรู้ตอบว่าเวลา” 
          
          ความรัก
แต่ทำไมเวลาจึงช่วยฉันล่ะ ?” 
          ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตัวเอง แล้วตอบความรักว่า
         ก็เพราะว่ามีเพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่าความรักยิ่งใหญ่แค่ไหนน่ะสิ



*jA(a'-'a)Ey*

6/24/2006

❤คนที่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของเรา❤

    
 
มีบางครั้งที่ชีวิตเราเกิดรู้สึกประทับใจใครสักคน
ในเวลาที่เราไม่อาจจะทำอะไรได้
แม้มันเป็นเรื่องที่น่าเสียดาย..เพราะว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ที่เราจะพบใครคนหนึ่งที่สามารถตอบตัวเองได้ว่าเป็นคนที่ตามหามาตลอด
 
และมันก็ยากพอๆกับการตัดสินใจ
ความรักเป็นความรู้สึกที่บางครั้งก้ออยู่นอกเหนือการควบคุมของความคิด
เราจึงสามารถรู้สึกได้ รักได้โดยใช้หัวใจรัก
แต่ขณะเดียวกันการแสดงออกและการกระทำต่างๆนั้น
กลับต้องใช้หัวใจและสมองไปพร้อมๆกัน
 
หัวใจ..จะคอยบอกว่าเรารักได้ เพราะมีสิทธิ์ที่จะรัก
สมอง..จะบอกว่ารักแล้สจะสามารถแสดงออกได้แค่ไหน
"คนบางคนเกิดมาเพื่อให้เรารักแต่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของเรา"
 
ทำได้ไหม..รักในแบบไม่เรียกร้อง
ไม่ต้องการอะไร
รักเพราะรู้สึกรัก..เพราะว่ารักเต็มตื้นอยู่หัวใจ
ปล่อยให้คนที่เรารักมีชีวิตของเขา...
.....อยู่บนเส้นทางของเขา..กับคนของเขา
ในขณะที่ความรักของเราก็ดำเนินต่อไป
ให้ความถูกต้องยิ่งใหญ่อยุ่ในสมอง
ให้ความรักงดงามอยู่ในหัวใจ...ตลอดไป
 
    
 
6/8/2006

ก่อนแม่จะสิ้นลมหายใจ

แม่จำลูกได้ทุกอย่างตั้งแต่เกิดจนโต จะทุกข์จะสุขก้อคือลูกของแม่
แม่ให้โดยไม่เคยวาดหวังจะได้จากลูกทุกคนเป็นการตอบแทน
ลูกเอ๋ย...เมื่อลูกยังเป็นทารก ทุกครั้งที่แนบอกดูดดื่มน้ำนมจากเต้า
สองมือน้อยๆ ของเจ้าไขว่คว้าอยู่ไหวๆ
วันนี้แม่สิ้นแรง แทบสิ้นใจจะมีมือของลูกคนไหน
เอื้อมมือมาปิดตาให้แม่ก่อนสิ้นลม
 
5/31/2006

.。.:*・*゚✿ ไม่เคยจางหาย ✿゚*・*:.。.

  
      
 
แม้ว่า.....วันนี้อาจไม่เป็นคนรักกัน
และแม้ว่าใน.....วันนี้เป็นเพียงคนรู้จักกัน
แต่...สิ่งหนึ่งที่ไม่อาจห้ามได้คือความคิดถึงที่มีอยู่
มันไม่อาจจางหายได้ ในวันนี้หรือพรุ่งนี้
เพราะ.....ความเป็นเพื่อนของเราไม่เคยจางหายไปจากใจ
 
5/26/2006

(◡‿◡❀) เพื่อน..คือ... (◕‿◕❀)

 
เพื่อน คือ กระดาษทิชชู....ตอนเราร้องไห้ไม่หยุดซะที
เพื่อน คือ หัวไหล่....ให้เราซบ เมื่อเรารู้สึกย่ำแย่
เพื่อน รับฟังทุกอย่าง...เวลาเรามีเรื่องจะพูด
เพื่อน คือ สัปดาห์...เมื่อคุณต้องการวัน
เพื่อน คือ ไม้ดามหัวใจ...ยามเราอกหัก
เพื่อน คือ กาว...เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างดูจะแตกสลาย
เพื่อน คือ แสงอาทิตย์...เมื่อฝนไม่หยุดตก
เพื่อน คือ คล้ายๆกับแม่นะ...หากเราต้องขึ้นโรงพัก
เพื่อน คือ มือ...เมื่อเรารู้สึกเปล่าเปลี่ยว..(ขอจับมือหน่อยนะ)
เพื่อน คือ ปีก....หากคุณอยากจะบิน
เพื่อน คือ หู...เพื่อเอาไว้ฟังทุกเรื่อง..(โดยเฉพาะเรื่องลับๆ)
เพื่อน คือ แอสไพลิน....เมื่อเราปวดหัว
เพื่อน คือ ความรัก...ที่คุณไม่ต้องค้นหา
เพื่อน คือ คุณ.....ฉันอยากให้คุณรู้
*** และหวังว่า...มิตรภาพระหว่างเราจะมีเพิ่มขึ้น ***
 
5/10/2006

~_~เหงาเหงาจัง~_~รักแม่นะค่ะ^_^

วันนี้เปงอารัยหว่า รู้สึกเหงาเหงาขึ้นมา.........
เมื่อวานก้อเหงา คิดถึงแม่จัง แม่จ๋า..แม่มาหาเอ๋หน่อยนะ
มาเข้าฝันให้รู้หน่อยว่าเป็นยังไงบ้าง
ลูกไม่มีโอกาสแม้แต่จะลาแม่สักคำ..
แม่จากไปอย่างกระทันหัน
ลูกคนนี้อยากจะขอโทษในบางสิ่งที่ลูกคนนี้อาจจะทำไม่ดี
พูดไม่ดีกับแม่บ้าง เวลาไม่มีแม่แล้วมันรู้สึกเหงาๆ เหมือนอยู่คนเดียว
แม่จ๋า..เอ๋รักแม่นะค่ะ...ขอให้แม่สู่สุขคติ...
View more entries
 
No list items have been added yet.